Dr. Hammer

Dr. Hammer i Nowa Germańska Medycyna

Ogólne Informacje

Dr. Hammer stworzył bardzo spójną w sobie i elegancką koncepcję powstawiania i leczenia chorób. Jest ona bardzo interesująca i intuicyjnie przemawia do wielu ludzi. Nie wiem jak to jest z innymi chorobami, ale niestety co do cukrzycy typu I to Dr. Hammer podobno nie może się pochwalić ani jednym przypadkiem wyleczenia. Oczywiście jego zdaniem winni temu są zawsze pacjenci, którzy źle zrozumieli i zastosowali jego naukę. Abstrahując od tego i od krążących po internecie negatywnych publikacjach na temat Dr. Hammera, nic nie przemawia przeciwko temu, żeby jego metodę wypróbować na sobie w leczeniu cukrzycy typu I. Bo jego leczenie odbywa się na poziomie psychicznym i Dr. Hammer nie krytykuje stosowania insuliny i nie namawia do odstawienia insuliny. Uważa, że rozwiązując konflikt na poziomie psychicznym zapotrzebowanie na insulinę zacznie stopniowo spadać aż do całkowitego wyleczenia. Co innego jest z rakiem, bo w tym przypadku Dr. Hammer odradza chorym chemioterapię.

Opisując jak najprościej według Dr. Hammera chorobę wywołuje zdarzenie traumatyczne (tzw. konflikt). Musi to być takie zdarzenie, które jest subiektywnie odbierane jako zagrożenie życia. Np. ktoś zostaje pobity, kobieta zostaje zgwałcona, matce umiera dziecko, człowiek traci pracę, od której zależy jego egzystencja.  Subiektywnie znaczy tyle, że np. dla jednego utrata pracy może być takim szokiem traumatycznym, a dla drugiego nie będzie. Wszystko zależy od subiektywnego odczucia danej osoby.

Po takim zdarzeniu traumatycznym (konflikcie) ciało wchodzi w fazę SBS (sinnvolles biologisches Sonderprogram, co znaczy sensowny biologiczny program wyjątkowy). Czyli w naszym nazewnictwie rozpoczyna się choroba w ciele. Dr. Hammer mówi o SBS-ie, a nie o chorobie, by podkreślić, że ten okres „choroby” ma sens, że jest czymś dobrym. Choroba w naszym mniemaniu jest czymś złym, z czym trzeba walczyć. Dr. Hammer nie walczy z chorobami, uważa, że ciało musi przejść przez okres SBS (czyli „choroby), by całkowicie wyzdrowieć i wszelkie leczenie w stylu medycyny konwencjonanlnej w najlepszym wypadku wydłuża czas trwania tego okresu. Po wystąpieniu sytuacji traumatycznej ciało wchodzi w fazę aktywną stresu (faza aktywna). Tak długo jak ta sytuacja się utrzymuje, organizm pozostaje w tej fazie. Gdy sytuacja traumatyczna się kończy (tzw. rozwiązanie konfliktu), organizm wchodzi w pierwszą fazę zdrowienia (faza zdrowienia I). Mniej więcej w połowie fazy zdrowienia następuje kryzys (epileptyczny kryzys) i po kryzysie organizm wchodzi w drugą fazę zdrowienia (faza zdrowienia II). Po zakończeniu drugiej fazy zdrowienia organizm jest znowu całkiem zdrowy (zero podawania insuliny, można jeść wszystko). Według Dr. Hammera większość chorób w mniemaniu medycyny konwencjonalnej są fazami zdrowienia organizmu (faza zdrowienia I i II). Wszelkie leczenie np. lekarstwami w tych fazach mija się z celem, prowadzi do komplikacji i wydłuża czas trwania SBS-u (czyli „choroby”).

Dr. Hammer klasyfikuje rodzaje zdarzeń traumatycznych (konfliktów) i do jakich „chorób” te traumy zawsze doprowadzają. Rozwiązanie konfliktu zapoczątkowuje fazę zdrowienia organizmu.

Cukrzyca w Nowej Germańskiej Medycynie

Dr. Hammer nie rozróżnia między cukrzycą typu I i cukrzycą typu II. Uważa, że to te same „choroby”.  Do cukrzycy doprowadzają konflikty typu „opór i niechęć połączone ze strachem przed czymś lub przed kimś” lub konflikty typu „strach połączony ze wstrętem i odrazą przed czymś lub przed kimś”. To, który z tych konfliktów spowoduje redukcję wydzielania insuliny zależy od tego, czy dana osoba jest kobietą, czy mężczyzną (również hormonalnie – np. zmiany w okresie przekwitania), czy jest prawo- czy leworęczna i od nałożenia się na siebie konfliktów różnego rodzaju (o tym później). Jeśli osoba jest praworęcznym mężczyzną to nastąpi redukcja produkcji insuliny przez komórki Beta, jeśli osoba zostanie poddana konfliktowi „oporu i niechęci przed czymś”. Jeśli leworęczny mężczyzna to tym konfliktem będzie „strach połączony ze wstrętem”. Dopóki osoba pozostaje w takim konflikcie, doputy organizm znajduje się w fazie aktywnej i produkcja insuliny jest przyblokowana. Po rozwiązaniu konfliktu rozpoczyna się faza zdrowienia I, gdzie produkcja insuliny stopniowo narasta i poziom cukru we krwi maleje. Później następuje kryzys epileptyczny, który połączony jest z dużym nadmiarem produkcji insuliny, co wywołuje groźne dla zdrowia niedocukrzenie. I potem druga faza zdrowienia i po tej fazie osoba już jest całkiem zdrowa. Dlaczego Dr. Hammer nazywa SBS sensownymi biologicznymi programami wyjątkowymi? W przypadku cukrzycy zablokowanie wydzielania insuliny prowadzi do szybkiego podniesienia poziomu cukru we krwi, który może być użyty przez mięśnie by osoba mogła skutecznie walczyć, bronić się lub uciekać. Jest to nadwyżka energii (większa dawka cukru) udostępniona przez organizm, by przeżyć, w subiektywnie postrzeganych przez każdego człowieka, szczególnie niebezpiecznych dla jego życia sytuacjach.

Według Dr. Hammera cukrzyca może być też spowodowana zakłóceniem wydzielania komórek Alpha (przeciwstawne komórki do Beta, odpowiedzialne za produkcję glukagonu, czyli podwyższają poziom cukru we krwi). Odpowiedzialne są te same konflikty jak te opisane wyżej. Dla praworęcznego mężczyzny konflikt „strach połączony ze wstrętem” wywoła zmniejszenie produkcji komórek Alpha, co spowoduje niedocukrzenie. Po rozwiązaniu konfliktu następuje faza wyzdrowienia z nadmierną produkcją komórek Alpha i związanym z tym podwyższonym poziomem cukru. Czyli cukrzyca dla praworęcznego mężczyzny może być fazą aktywną konfliktu „oporu przed czymś” lub fazą zdrowienia już rozwiązanego konfliktu „strachu połączonego ze wstrętem”.

Teraz jeszcze bardziej skomplikuję całą sprawę. Konflikty i ich reakcję w ciele mogą się na siebie nakładać. Zależnie od tego, czy jest się prawo- czy leworęcznym, SBS („choroba”) może się usadowić w lewej lub w prawej części ciała. Od tego również zależy przyczynowość konfliktu. Dla osoby praworęcznej lewa strona ciała jest przyporządkowana matce lub dziecku. Ta strona ma związek z własną mamą, własnymi dziećmi lub ludźmi i zwierzętami, które w taki sam sposób się traktuje. Prawa strona ciała dla osoby praworęcznej jest związana z partnerami życiowymi (żona, mąż itd.), z kolegami z pracy, sąsiadami, krewnymi lub innymi ludźmi. Np. powodem bólu prawego biodra mogą być tylko konflikty z partnerem, kolegą z pracy itd. Dla leworęcznej osoby jest dokładnie odwrotnie. Jeśli osoba ma już jeden aktywny konflikt w danej części ciała, to drugi konflikt w tej części ciała nie ma tam już miejsca i przesunie się na drugą część ciała. Dlatego konflikt „opór przed czymś” u praworęcznego mężczyzny może wywołać zamiast spadku wydzielania insuliny przez komórki Beta (cukrzyca), spadek wydzielania glikagonu przez komórki Alpha (ciągłe niedocukrzenie), jeśli po lewej stronie był już aktywny inny konflikt np. „zagrożenie rewiru”.

W czasie trwania konfliktu powstają w mózgu zmiany nazwane przez Dr. Hammera „ogniskami zapalnymi Hammera”. W lewej stronie mózgu powstaje to ognisko zapalne jeśli wystąpi konflikt, który w aktywnej fazie spowoduje spadek produkcji komórek Alpha, czyli objawy niedocukrzenia. W prawej stronie mózgu  powstaje ognisko zapalne jeśli wystąpi konflikt, który w aktywnej fazie spowoduje spadek produkcji komórek Beta, czyli za wysoki poziom cukru, czyli w pojęciu medycyny akademickiej spowoduje cukrzycę.

Podobno cukrzyca może zamienić się w niedocukrzenie i odwrotnie przy wejściu w okres przekwitania. Wtedy mężczyzna „zmienia się” w kobietę jeśli chodzi o sytuację hormonalną. I kobieta „zmienia się” w mężczyznę.

Podobno cukrzyca może zamienić się w niedocukrzenie, gdy kobieta zacznie brać pigułki antykoncepcyjne, lub gdy je odstawi, jeśli je właśnie bierze.

Jak się do tego zabrać i czy jest jakieś ryzyko?

Podobno usuwanie konfliktów musi być wykonane w odpowiedniej kolejności. LIFO (last in – first out). Czyli tak jak na stosie belek. Bierzemy pierwszy konflikt z góry i rozwiązujemy i potem ten co jest pod spodem. Dlatego trzeba zanalizować dokładnie sytuację najlepiej robiąc topografię komputerową mózgu (zlokalizować ogniska zapalne Hammera).

Podobno przy rozwiązaniu niektórych konfliktów może w fazie zdrowienia dojść do symptomów psychicznych, np. psychozy, która będzie trwała przez kilka miesięcy niezależnie od tego, czy będzie poddana kuracji w szpitalu psychiatrycznym, czy też nie.

Szukamy jakie zdarzenie traumatyczne nastąpiło krótko przed wystąpieniem pierwszych objawów choroby. Przy cukrzycy jest to najczęściej jeden z dwóch konfliktów: „opór przed czymś” lub „strach połączony ze wstrętem”. Bierzemy również pod uwagę sporadyczne konstelacje, które też mogły wywołać chorobę, jak np. nałożenie się konfliktów (wtedy zdarzenie traumatyczne/konflikt był innego typu), lub zmianę hormonalną (np. wejście w okres przekwitania, albo kuracja hormonalna). Tych skomplikowanych sytuacji nie będę dalej omawiał.

Jeśli zaistniała sytuacja traumatyczna z konfliktem „opór przed kimś” to próbujemy ją realnie rozwiązać. Przykład: Chłopczyk poszedł do przedszkola. Bardzo tego przedszkola nie lubi (opór). Dotychczas był w centrum uwagi i spełniano jego wszystkie zachcianki w rodzinie (np. jedynak). Ma charakter narcystyczny, musi być w centrum uwagi, musi być najlepszy. Jest również chorobliwie ambitny. Dla osobowości narcystycznej obraza, umniejszenie wartości odbierana jest jak zamach na własne życie. Krótko po rozpoczęciu chodzenia do przedszkola następuje diagnoza cukrzycy. Chłopczyk jest praworęczny, więc najbardziej prawdopodobnym jest konflikt „opór przed czymś”. Konflikt zostaje realnie rozwiązany w ten sposób, że tata dziecka obiecuje mu, że nie będzie już chodził do przedszkola wbrew swojej woli. Zostaje wypisany z przedszkola. Rytualnie chłopczyk razem z tatą budują przedszkole z klocków po czym chłopczyk bierze młotek i rozwala wszystko wyładowując tłumioną złość. Tata przeprasza go, że go posłał do przedszkola i obiecuje mu, że już nie będzie go do tego zmuszał. Dodatkowo chłopczyk zaczyna brać wysoką potencję homeopatyczną adrenaliny. Podobno po kilku dniach cukier się stabilizuje i chłopczyk zdrowieje. Znam to tylko z opowiadania i nie zdołałem tego niestety zweryfikować. Ale podaję jako przykład, bo pasuje do nauki Dr. Hammera.

Konflikt typu „strach połączony ze wstrętem” może przebiegać w ten sposób. Praworęczna dziewczynka ma coś zjeść. Ale nie chce. Macocha wciska jej to do buzi, grożąc karą cielesną, albo strasząc dziecko czymś. Ma zjeść coś, co u dziewczynki wywołuje totalny wstręt (boi się, że to ją zatruje, zabije, że zgnije od środka po zjedzeniu tego). I tak to się powtarza co dzień. Macocha wybiera takie jedzenie (np. szczególnie „zdrowe”), które zupełnie nie pasuje dziewczynce. Dziewczynka dostaje cukrzycy. To tak w stylu braci Grimm, którzy mamę zastąpili macochą we wszystkich bajkach… bo wydane przez nich książki się źle sprzedawały.

Nie znam osobiście nikogo, kto wyzdrowiał stosując się do zasad Dr. Hammera.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s